Mijn bijna tienerdochter

Fayza : “Ik word dit jaar een tiener”.
Ik : *Stil*.
Fayza : “Echt mam”
Ik : *Stil*.
Fayza : “MAM”
Ik : “Dat klopt. Maar dat is nog lang niet zo”

Waar is de tijd gebleven….waar? Het is bijna 10 geleden dat mijn dochter zo mijn leven in kwam wandelen. Ik weet het als de dag van gister.  Ik kan nog steeds niet begrijpen hoe het allemaal zo snel is gegaan.  Elke fase van een kinderleeftijd heeft leuke én minder leuke dingen. De terrible 2 kan ik me maar al te goed herinneren. Of niet naar voorschool willen……huilen, schreeuwen en vastklampen aan me. Maar de eerste optredens (lees in de klas of voor sinterklaas), zwemdiploma’s en sporten ook.


Een deel van mij

Ik zie duidelijk “dingen” van mij terug in haar. In haar houding en gedrag. Maar ook op de manieren hoe ze dingen doet én niet doet. Vroeger was ik vrij verlegen, ik merk dat zij dat een stuk minder heeft. Ze kan zich goed presenteren en weet ook duidelijk wat ze wil vertellen.  Ik kan haar nog bijna elke dag naar school brengen. Maar wanneer ze naar de middelbare school gaat, zal dit ook niet meer zo zijn. Niet omdat ik niet wil….maar omdat het niet meer mag ;).

Mini-me (2015)

Samen

Haar eerste 5 jaar zijn we samen geweest. Hierdoor heb ik haar op een andere manier leren kennen. Alles draaide om ons. Deze momenten koester ik ook. Fayza weet niet meer veel van deze periode. Nu we met drietjes zijn is het veel gezelliger zegt ze.

Bruidsmeisje (2010)

De tijd vliegt….bijna een tienerdochter

De tijd vliegt echt voorbij. Ongelofelijk! Natuurlijk komt dit ook omdat we ook een druk schema hebben. Werken, sporten en ga zo maar door. De momentjes hiertussen pakken is erg belangrijk. Als Robert in het weekend wel eens moet werken, dan gaan wij lekker naar de bios of shoppen. Meiden dingen doen. Zo blijft die speciale band die we hebben ook speciaal.

Legoland (2016)

Ik heb geen gelijk meer

“Mama’s weten alles” dat heeft Shanti ooit een keer aan Fayza verteld. Ik denk toen ze een jaartje of 5 was. Sindsdien gelooft ze dit ook heilig. Dit begint alleen een beetje minder te worden. Ook laatst toen ze tegen me zei: “Mama, dat is echt niet zo hoor”.

 

Praten

We praten veel thuis. Over de dingen die zich afspelen in de wereld. Zo wil ik ook dat ze een eigen mening vormt. Iets hoeft niet zwart of wit te zijn. Het gaat erom hoe je het zelf ziet. Uiteindelijk heeft iedereen een eigen mening én een eigen waarheid. Dit geeft ook niet, zolang je maar ook probeert om de waarheid van anderen te begrijpen.


Dat praten heeft Fayza ook echt van mij, oja en van de hak naar de tak springen in een gesprek. Zijn we een ster in! Ook samen met Shanti kan ik urenlang praten over van alles en nog wat.

Fuerteventura (2015)

Wat ik haar wil meegeven

Ik probeer Fayza zo goed mogelijk  op te voeden. Maar wat is dat? Ik kan iets goed vinden, maar het gaat erom dat het voor haar ook goed is. En dat zie ik ook wel als uitdaging van het ouderschap. Het gaat er niet alleen om wat ik vind, maar ook om hoe zij ermee omgaat en uiteindelijk hoe zij ermee omgaat.

Als ouder wil ik haar alle kennis en ervaring meegeven die heb, zodat zij, op de momenten dat ik er niet ben, de juiste keuzes kan maken. Dan heb ik er ook het vertrouwen in dat ze weloverwogen keuzes kan maken die niet alleen goed voor anderen zijn, maar ook voor zichzelf.  

Voor nu ga ik genieten van het feit dat ze nog geen tiener is, maar mijn kleine meisje. In mijn ogen zal ze dat ook altijd blijven.  Ze heeft nog genoeg tijd om volwassen te worden!

Welke bijzondere momenten deel jij als ouder met jouw zoon of dochter?

 

Liefs,
Madhu

Ariane Grande (2017)

Wij zijn benieuwd naar jouw mening!