Bang

Afgelopen weekend hadden we gezellig met de kids afgesproken. Het was alweer een tijdje geleden dat ze samen waren, nu hadden ze lekker de tijd om samen te spelen, en wij moeders de tijd om bij te kletsen (want we spreken elkaar te weinig ;). Tijdens de lunch werd er een zeer boeiend vraagstuk op tafel gelegd. Namelijk: Waar is jouw moeder bang voor?!

Het grappige is dat de kids maar al te  goed weten waar hun mama bang voor is.

 

Over Shanti:
Mijn moeder is bang voor spinnen. En ze durft niet in achtbanen (op de achtergrond hoor je Shanti, vind je het gek?!).

 

Over Madhu:
Mijn moeder is bang voor bijna alle dieren. In huis vind ze spinnen eng. Ook houdt ze niet van honden en katten en de kinderboerderij. Ze gaat ook niet naar binnen bij de geitjes (op de achtergrond hoor je Madhu, daar gaat mijn reputatie!)

 

Shanti over bang zijn
Ik ben over het algemeen niet echt bang aangelegd. Soms ben ik eerder van het doen daarna pas nadenken… Maar als het gaat over achtbanen dan draait m’n maag zowat. Spinnen en motten ben ik echt niet gek op, ik krijg er de kriebels van! Kleine spinnen of hooiwagens zijn nog wel te handelen, maar als het gaat om alles wat groter is dan dat, vergeet het maar dat ik er ook maar in de buurt kom!! Helaas moet ik soms uit zelfbescherming wel een rioolspin vangen, geloof me als ik je zeg dat ik daarna niet meer rustig kan zitten zonder te denken dat er ergens nog zo een op de loer ligt om wraak te nemen.

 

Motten vind ik ook echt vreselijk!! Die zien er heel eng uit en vroeger was ik in de veronderstelling dat ze ons kunnen opeten. Lang geleden, toen ik nog thuis woonde, had ik op een warme zomeravond mijn slaapkamerraam open laten staan. Toen ik in bed ging liggen voelde ik iets bewegen bij m’n benen. Ik wist niet hoe snel ik m’n bed uit moest springen en het op een gillen moest zetten. Gelukkig heb ik een moeder die echt NERGENS bang voor is, ze sloeg de dekens open en er lag echt een hele grote dikke mot in mijn bed (ik kreeg toen zowat een rolberoerte, nu ik erover nadenk wordt ik er nog naar van). Toen dat beest weer buiten was ben ik op de bank gaan liggen.

 

Verder vind ik achtbanen die over de kop gaan (op z’n zachts gezegd) ook niet leuk. Ik probeer het eens in de paar jaar wel weer uit maar ik kan er gewoon niet tegen! Ik wordt er misselijk van en mijn evenwichtsorgaan is gelijk van de leg. Ik hoor je al denken jaja Shanti, geloof me het is echt waar! Mijn angst voor achtbanen heeft een medische reden ;).

 

Griezelfilms ben ik al helemaal geen held in! Ik heb een keer een horrorfilm op klaarlichte dag gekeken met de tv op mute, en de radio aan op de achtergrond. DOE IK OOK NOOIT MEER!! Ik was zo bang als ik weet niet wat. Begrijp nog steeds niet waarom ik dat mezelf aan heb gedaan….

 

Oh nee!

 

Madhu over bang zijn 

Als ik er zo over nadenk, kan ik soms echt wel bangig zijn. Ik weet echt niet waar dat vandaag komt. Ik heb echt niks met beestjes. Spinnen, muizen, kakkerlakken. Getsie. Stay away! Als ik er eentje tegenkom, maken ze wel kennis met me. Lees… met de onderkant van mijn schoen. Ik heb weleens geprobeerd om spin op te zuigen met de stofzuiger. Omdat ik te bang was dat hij er weer uit zou kruipen heb ik de stofzuigmond ergen in de lucht opgehangen zodat hij er niet uit kon kruipen. Stel dat ik ineens te maken zou krijgen met een wraaklustige spin?!

 

Je zal me ook niet snel in de bios vinden voor een horor film. Daar doe ik niet aan. Als ik een enge of spannende film heb gezien ga ik hier echt over dromen. Nee, ik maak geen grapjes! Zo heb ik weleens de trailer gezien van The Blair Witch project, die avond droomde ik er ook van dat ik ergens in een groot donker bos was. In mijn eentje met dierengeluiden om me heen! Ik had echt medelijden met mezelf.

 

Ben ik alleen thuis, dan kijk ik geen Opsporing Verzocht of een programma over moorden of zo. Vroeger durfde ik Peter R. de Vries dan ook niet alleen te bekijken. Ik hoor dan ineens geluiden of gekraak in huis. Het is gewoon te realistisch en “het kan mij ook overkomen” gehalte te realistisch.

 

Eigenlijk zou ik nu moeten stoppen, gezien imagoschade…hahaha. Ok de laatste dan. Ik ben als de dood voor harde waterglijbanen en diep water. Ja, ik ga wel zwemmen, en ik doe het wel zoals in Dubai. Maar mijn hart gaat zo tekeer….OMG. Achtbanen zijn geen probleem. Misschien wel het gevoel dat je goed vastzit en veiliger is. Ik ben echt bang dat ik verzuip of zo of niet meer kan ademen. Het gekke is dat dit nooit altijd zo is geweest. Dit is echt iets van de laatste jaren. Misschien moet ik het meer doen om van mijn angst af te komen.

 

Mama angsten

Bang of niet, als het om de kids gaat dan durven we bijna alles… Als Shanti’s zoontje een close encounter heeft met een speels hondje die zijn blaf niet kan onderdrukken, of als Tweety  uit jaloezie aan z’n oortje knabbelt, en ze redt hem uit zijn hagelijke situatie, dan is ze dat moment in zijn ogen de mama die NERGENS BANG VOOR IS! 

 

En als Madhu toch de glijbaan in gaat of die wraaklustige spin “verwijderd” dan is haar dochter ook trots 😉 op haar mama.

 

Wij hebben onze angsten gedeeld. Maar waar ben jij eigenlijk bang maar?!

 

Madhu & Shanti

Wij zijn benieuwd naar jouw mening!